" Kelebek olup da uçma
zamanı geldi şimdi.
Kanatlarım ulaşır mı
bunca acıdan sonra
göğün denizle birleştiği
o ufuk çizgisine? ”
Ahmet Erhan
Aşağıdaki şiiri Tuncel Kurtiz'den dinlemiştim. Ve bir kez ondan dinledikten sonra o davudi sesle anımsadım hep bu şiiri. Hep dizelerde onun sesi yankılandı. Bu şiir başka türlü okunamazdı benim için artık ..
"...
Kocalmaya alışıyorum dünyanın en zor zanaatına,
kapıları çalmaya son kere,
durup durmadan ayrılığa.
Saatler, akarsınız, akarsınız, akarsınız...
Anlamaya çalışıyorum inanmayı yitirmenin pahasına.
Bir söz söyleyecektim sana söyleyemedim.
Dünyamda sabahleyin aç karına içilen cıgaramın tadı.
Ölüm kendinden önce bana yalnızlığını yolladı.
Kıskanıyorum öylelerini kocaldıklarının farkında bile değiller,
öylesine başlarından aşkın işleri... "
Nazım Hikmet
